この狭い鳥籠の中で
Kono Semai
Torikago no Naka de
ในกรงนกเล็กแคบนี้
四角く切り取られた空 幼き日の私の世界
窓辺に降り立った君は 月光のように 優しく笑った……
shikakuku
kiritorareta sora osanaki hi no watashi no sekai
madobe ni
oritatta kimi wa gekkou no you ni yasashiku waratta…
ท้องฟ้าในกรอบสี่เหลี่ยม
นั่นคือโลกทั้งใบของฉันเมื่อยามเยาว์วัย
เธอผู้ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าต่าง
แย้มยิ้มให้อย่างอ่อนโยนราวแสงจันทร์......
Marz von
Ludowing←→Elisabeth von
Wettin
運命は結ばれることのない二人を、
無慈悲なその手で引き合わせてしまった……。
“Marz von
Ludowing <–> Elisabeth von wettin
unmei wa
musubareru koto no nai futari o
mujihi na
sono te de hikiawasete shimatta….”
"เมร์ ฟอน ลูโดวิง ↔ เอลิซาเบธ ฟอน เวททิน
คนสองคนที่ไม่มีโชคชะตาผูกพันกัน
ได้ถูกชักนำให้มาสานสัมพันธ์กันโดยมือไร้ปรานีแห่งโชคชะตา"
冷たい土の下に 埋められたはずの
歴史の闇の中に 葬られたはずの
陰の存在
tsumetai
tsuchi no shita ni umerareta hazu no
rekishi no
yami no naka ni houmurareta hazu no
kage no
sonzai
ทั้งที่น่าจะถูกกลบฝังไปใต้ผืนดินเย็นเยียบ
ทั้งที่น่าจะถูกกลบฝังไปในความมืดมิดของประวัติศาสตร์
ตัวตนอันเป็นดังเงามืดนี้
友達が欲しかったけど それがどんな物か 知らなかったよ……
tomodachi
ga hoshikatta kedo sore ga donna mono ka shiranakatta yo…
อยากจะมีเพื่อนสักคน
แต่ทว่า สิ่งนั้นเป็นเช่นไรก็ไม่เคยรู้เลย.....
無明の刻の果てに 暴かれるままの
葦毛の馬の背なに 揺らされるままの
弱き存在
mumyou no
toki no hate ni abakareru mama no
ashige no
uma no sena ni yurasareru mama no
yowaki
sonzai
ถูกขุดขึ้นมาเมื่อยามสิ้นสุดของกาลเวลาแห่งความไม่รู้
สั่นไหวอยู่บนหลังม้าสีเทาแล่นทะยาน
ตัวตนอันแสนอ่อนแอ
「もっと急ぎなさい！」
「御意！」
「もっと急ぎなさい、Walter！」
「御意、しっかりとおつかまり下さい！ハイヤー！」
(“Motto
isoginasai!”
“Gyoi!”
“Motto
isoginasai, Walter!”
“Gyoi,
shikkari to o-tsukamarikudasai! HAIYAA!”)
("เร็วกว่านี้อีกได้ไหม!"
"ได้ขอรับ!"
"เร็วอีก วอลเตอร์!"
"ทราบแล้ว จับไว้ให้มั่นนะขอรับ!
ไฮย่า!")
鳥籠の中にいる事 それがどんな事か 知らなかったよ
君に遇うまでは 寂しさの色も 愛しさの意味も 知らなかったよ……
torikago
no naka ni iru koto sore ga donna koto ka shiranakatta yo
kimi ni au
made wa sabishisa no iro mo itoshisa no imi mo shiranakatta yo
ฉันไม่เคยรู้สาเหตุที่ต้องมาอยู่ในกรงนกเช่นนี้
ตราบจนพบเธอ
ฉันไม่เคยรับรู้ทั้งสีสันของความเหงาหงอย ทั้งความหมายของความรัก......
君は──
嗚呼 私だけの翼 外に広がる世界を
嗚呼 優しい君の瞳 教えてくれた
kimi wa
aa watashi
dake no Wind soto ni hirogaru sekai o
aa
yasashii kimi no Wink oshiete kureta
เธอนั้นคือ──
อา
ปีกของฉันที่พาโบยบินไปสู่โลกกว้าง
อา
ดวงตาแสนอ่อนโยนของเธอ ได้สอนให้ฉันได้รู้
鬱蒼と生い茂る夜の森 足下に綺麗な花を 頭上に星屑散りばめて
二人は笑った……
ussou to
oishigeru yoru no mori ashimoto ni kirei na hana o zujou ni hoshikuzu
chiribamete
futari wa
waratta…
เหนือผืนหญ้าหนา
ในป่ายามค่ำคืน ดอกไม้แสนสวยเบ่งบานอยู่ข้างเคียงรอยเท้าของเรา
เหนือขึ้นไปนั้นคือเหล่าดาราพราวพร่าง
พวกเราต่างหัวเราะไปด้วยกัน.....
「ほら見て」
「わぁ、なに～？」
「綺麗なお花。」
「わぁ、本当」
「つけてあげるよ。」
「本当？可愛くしてね。」
「似合うよ。」
「本当、嬉しい！」
「じゃぁ今度はあっちへ行こう！」
「うん！」
(“Hora
mite”
“Waa,
nani~?”
“Kirei na
o-hana.”
“Waa,
hontou”
“Tsukete
ageru yo.”
“Hontou?
Kawaiku shite ne.”
“Niau yo.”
“Hontou,
ureshii!”
“Jaa,
kondo wa acchi e ikou!”
“Un!”)
(“ดูนี่สิ”
“หวาา อะไรเหรอ~?”
“ดอกไม้แสนสวยไงล่ะ”
“ว้าว จริงด้วย”
“เดี๋ยวฉันติดผมให้นะ”
“จริงเหรอ? ติดให้น่ารักเลยนะ”
“เหมาะมากเลยล่ะ”
“จริงนะ ดีใจจัง!”
“งั้น ต่อไปไปทางโน้นกันเถอะ!”
“อื้ม!”)
どんな幸福な出逢いにも 別離の日がある
そして それは突然訪れる 斜陽の接吻
donna
shiawase na deai ni mo wakare no hi ga aru
soshite
sore wa totsuzen otozureru shayou no kuchizuke
ไม่ว่าจะมีความสุขสักเพียงใด
แต่วันแห่งการจากลาก็ย่อมมาถึง
และมันก็มาเยือนโดยไม่คาดคิด
พร้อมกับรอยจูบของอาทิตย์อัสดง
「メル この森には長居しすぎました…もうそろそろ」
「母上」
「何かしら？」
「せめて、せめて友達にお別れを言いたいのです」
「分かりました、あの子なら特別に許しましょう。さあ、行っておいでなさい」
「はい、行って参ります！」
(“Meru,
kono mori ni wa nagai shisugimashita… mou sorosoro”
“Hahaue”
“Nani
kashira?”
“Semete,
semete tomodachi ni o-wakare o iitai no desu”
“Wakarimashita,
ano ko nara tokubetsu ni yurushimashou. Saa, itte oidenasai”
“Hai, itte
mairimasu!”)
("เมร์ เราอยู่ในป่านี้มานานเกินไปแล้ว...
ถึงเวลาที่จะ"
"ท่านแม่"
"อะไรเหรอจ๊ะ?"
"อย่างน้อย
อย่างน้อยผมอยากจะไปลาเพื่อนก่อนน่ะครับ"
"เข้าใจแล้วจ้ะ
ถ้าเป็นเด็กคนนั้นแม่อนุญาตเป็นพิเศษเลย ไปสิ รีบกลับมานะจ๊ะ"
"ครับ จะรีบไปรีบกลับ!")
「せめて私の代わりに、この娘を一緒に連れていってね」
“Semete watashi
no kawari ni, kono ko o issho ni tsurete itte ne”
"อย่างน้อย ๆ
ก็ช่วยพาเด็กคนนี้ไปกับเธอ ในฐานะตัวแทนของฉันด้วยนะ"
「メル 絶対、絶対迎えにきてね！」
「ああ、約束さ」
(“Meru,
zettai, zettai mukae ni kite ne!”
“Aa,
yakusoku sa”)
("เมร์ ต้องกลับมา
ต้องกลับมาให้ได้นะ!"
"อา ฉันสัญญา")
（森の賢女が魔女として火刑台に送られ
後に私は彼の死を知る・・・ ）
(mori no
kenjo ga majo to shite kakeidai ni okurare
nochi ni
watashi wa kare no shi o shiru…)
(ปราชญ์หญิงที่อาศัยอยู่ในป่า
ถูกเผาทั้งเป็นด้วยข้อหาเป็นแม่มด
และต่อมาตัวฉัน
ก็ได้รู้ข่าวการตายของเขา...
)
無常に流れる時がもたらしたものは
嗚呼 君の居ない灰色の季節と 唯 望みもしない婚礼
mujou ni
nagareru toki ga motarashita mono wa
aa kimi no
inai haiiro no kisetsu to tada nozomi mo shinai konrei
สิ่งที่กาลเวลาแห่งความไม่เที่ยงแท้อันล่วงเลยนำพามาถึงฉัน
คือฤดูกาลสีเทาที่ปราศจากเธอ
และงานวิวาห์อันไม่ปรารถนา
現在 水面に揺れる面影 すり抜ける過去の幻燈
ima minamo
ni yureru omokage surinukeru kako no hikari
ยามนี้
แสงสว่างในอดีตของฉันได้เลือนหายไปจากภาพเงาซึ่งสั่นไหวอยู่บนผิวน้ำ
衝動は枯れるまで 情欲を湛えるけど
自我は知っている 《彼以外もう愛せない》と
IDO wa
kareru made iro o tataeru kedo
EGO wa
shitte iru “kare igai mou aisenai” to
แม้ตราบจนกว่าแรงกระตุ้นในใจ
(Id / บ่อน้ำ) จะแห้งเหือด
ฉันจะยังปกปิดความปรารถนานี้ไว้ได้
แต่ตัวฉัน
(Ego) รู้ดีว่า
"ไม่อาจรักใครได้อีกแล้วนอกจากเขา"
狭い鳥籠の中 翼を亡くした この世界で
地に堕ちるその刻まで 月光のように 羽ばたいてみせよう……
semai
torikago no naka kimi o nakushita kono sekai de
chi ni
ochiru sono toki made gekkou no you ni habataite miseyou
ในกรงนกเล็กแคบ
ณ โลกที่ปราศจากเธอ
(ปีก)
ตราบกาลที่จะร่วงหล่นลงสู่ผืนดิน
ฉันจะโบยบินไปดั่งแสงจันทร์ให้ดูเอง......
「弱き者、拒絶され、世界から虐げられた者同士が、
傷を舐め合っただけの幼い恋だと、キミは笑うだろうか」
“yowaki mono,
kyozetsu sare, sekai kara shiitagerareta mono doushi ga
kizu o
nameatta dake no osanai koi da to, kimi wa warau darou ka”
"สองคนอ่อนแอ ถูกปฏิเสธ
ถูกข่มเหงจากโลก
ความรักไร้เดียงสาที่กำเนิดมาจากการเยียวยาบาดแผลแก่กัน
เธอจะยิ้มอยู่หรือเปล่านะ?"
やがて疾りだす→夜の復讐劇→【第七の地平線】→物語は続く……
yagate
hashiridasu -> yoru no fukushuugeki -> dainana no chiheisen ->
monogatari wa tsuzuku
สุดท้ายแล้วก็ได้เพียงไล่ตาม
→ นาฏกรรมล้างแค้นแห่งรัตติกาล →【ณ เส้นขอบฟ้าที่เจ็ด】→ เรื่องราวจะดำเนินต่อไป......
（さぁ…お父上がお待ちです）
(“Saa…
o-chichiue ga o-machi desu”)
(“เอ้า... ท่านพ่อรออยู่นะขอรับ”)
